در مورد سؤال فوق دلیل خاصی وجود ندارد بلکه از سه طریق می‏‌توان مشروعیت آن را به اثبات رسانید:

۱ – سیره متشرّعه از علما و صلحا و اتقیا بر مداومت رفتن چهل بار به مسجد جمکران است همان‌گونه که این عمل در مسجد سهله نیز انجام می‏‌شود.

۲ – در روایات بسیاری به این مطلب اشاره شده که هر کس چهل روز خود را برای خدا خالص کند چشمه‏‌های حکمت از قلبش بر زبانش جاری می‏‌گردد.

۳ – از مجموعه روایات استفاده می‏‌شود که عدد چهل در شکوفایی قابلیت‏‌های مادّی و معنوی تأثیر به‌سزایی دارد، از آن جمله:

– تأثیر عدد چهل در رشد فرزند در رحم

– تأثیر شراب خوردن در عدم قبولی نماز تا چهل روز

– قبولی توبه بهلولِ نبّاش بعد از چهل روز

– کناره‌‏گیری پیامبر (ص) از خدیجه به جهت انعقاد نطفه حضرت زهرا (س) به مدت چهل روز

– چهل روز دعای عهد را خواندن باعث می‏‌شود که انسان از یاران امام زمان (عج) باشد.

– امام زمان (عج) هم چهل روز تحت تربیت ملائکه بود.

– طینت حضرت آدم (ع) در چهل روز خمیر شد.

– حضرت موسی (ع) تا چهل روز با خداوند در کوه طور ملاقات داشت.

– پیامبر اکرم (ص) بعد از چهل سالگی به نبوّت مبعوث شد.

– عقل انسان تا چهل سال قابل رشد است.

– شهادت چهل مؤمن بر میت موجب مغفرت او از جانب خداوند می‌‏شود.

– حفظ چهل حدیث انسان را در قیامت، فقیه محشور می‏‌کند.

– حد همسایه تا چهل خانه است.

– حریم مسجد تا چهل خانه است و سایر موارد.

 

از این احادیث و موارد دیگر استفاده می‏‌شود که عدد چهل در قابلیت بخشیدن و رساندن انسان به کمالات و شکوفا شدن او تأثیر به‌سزایی دارد، و لذا می‏‌توانیم از این موارد الغای خصوصیت کرده، عدد چهل و چلّه‏‌گیری را در تمام موارد کارهای خیر تعمیم دهیم.

سید بحرالعلوم می‏‌گوید: ما بالعَیان مشاهده کرده‏‌ایم و به بیان دانسته‌‏ایم که برای این رقم از عدد (چهل) خاصیت و تأثیر مخصوصی در ظهور استعدادها و تکمیل ملکات انسانی در طی منازل و پیمودن مراحل است.

منبع: کتاب موعودشناسی و پاسخ به شبهات؛ علی اصغر رضوانی