به گزارش مرکز خبر روابط عمومی مسجد مقدس جمکران، حجت الاسلام جمشید پورجواد در دوره دانش افزایی «مادران مهدوی، مادران موفق» که به همت مدیریت آموزش و تربیت مسجد مقدس جمکران برگزار شد اولین پیش نیاز برای سبک زندگی مهدوی را درک صحیح از دین دانست و اظهار کرد: در کج فهمی ها و برداشت های شخصی که در دین صورت میگیرد، برخی افراد دین را به گونه ای توصیف میکنند که خودشان میپسندند.

وی ادامه داد: دینداری اشتباه بر سه موضوع دینداری میلی، فصلی و عاریه ای تقسیم میشود که در هر سه موضوع افراد دین را به میل شخصی توصیف میکنند و یا اینکه بدون شناخت، به دین پدر و مادر و نزدیکان خود هستند، اما اگر میخواهید زندگی کاملی داشته باشید دیندار خوبی باشید.

این کارشناس حوزوی خانواده با اشاره به اینکه زندگی سالم بر سه وجه آرامش رفتاری، گفتاری و دیداری بنا است، باید ها و نبایدهای زندگی مشترک را نیز بر چهار وجه روح زندگی، محور زندگی و سرمایه زندگی دانست و تاکید کرد: این سرمایه ها، روح زندگی است که اگر نباشد زندگی از هم پاشیده میشود.

پورجواد نخستین نشانه طلاق عاطفی را فقدان محبت دانست و آنرا بر سه قسمت محبت قلبی، زبانی و نوشتاری تقسیم کرد و گفت: در اسلام حقوق مساوی زن و مرد وجود ندارد بلکه به دلیل تفاوت ویژگی های رفتاری حقوق زن و مرد هم متفاوت است که این تفاوت ها بر سه نوع جسمی، جنسی و روانی است.

وی دلیل اکثر طلاق های امروزی را بی اعتمادی به همسر دانست و افزود: صداقت رکن اصلی زندگی و نقطه مقابل دروغ و بی اعتمادی است و اثر معنوی دروغ در دنیا باعث ایجاد فقر در شخص میشود.

کارشناس حوزوی خانواده خوش خلقی را محور زندگی دانست و با توجه به اینکه خوش خلقی در زندگی دارای نشانه های خوش خلقی در رفتار، گفتار و برخورد است اظهار کرد: انسان خوش خلق علاوه بر اینکه در رفتار بسیار متواضع بوده، در گفتار خود نیز دارای سخنان گوارا است.

پورجواد نباید های زندگی که موجب تلخی در زندگی میشود را سوء ظن و نگاه بد به زندگی دانست و خاطر نشان کرد: انسان های بدگمان دارای نشانه های شکاکی و متجسس بودن در کارها هستند که عامل این بدگمانی ها حسادت و سوءظن است.

وی همچنین عامل تخریب و ویرانی زندگی را سرزنش و مقایسه دانست و گفت: مقایسه بر دونوع است: درونی و بیرونی، که البته مقایسه در هر زمینه ای برای زندگی اجتماعی خوب نیست چراکه در بیشتر مواقع باعث ایجاد حسرت و نگاه منفی به زندگی میشود.

انتهای پیام/ش