مرکز خبر روابط عمومی مسجد مقدس جمکران-  چه زیباست که در پایگاه های مذهبی، برای جنسیت ها و گروه های مختلف سنی ، کارهایی متناسب با روحیه و شرایط سنی و جنسی هر یک از این گروه ها انجام شود.

این امر برای ملیت های مختلف جذاب است و می تواند به الگویی برای دیگر پایگاه های مذهبی در سراسر جهان تبدیل شود.

اولین بار نیست که شاهد حضور گروه های غیر ایرانی در مرکز گل نرگس هستیم.

راهنمای گروه زائران غیر ایرانی که معمولاً شب های چهارشنبه گروه های گوناگونی را از کشورهای مختلف جهان برای بازدید به مرکز گل نرگس می آورد؛ می گوید: اینجا خیلی جذاب است و می تواند به عنوان الگویی برای ایجاد مراکز مشابه در کشورهای دیگر باشد.

او و گروهی از شیعیان تبعه کشور سوئیس، میهمان مرکز گل نرگس بودند. اتباعی که بعضی اصالتاً اهل کشور ترکیه، عده ای لبنانی الاصل و تعدادی هم عراقی تبار اند.

مسئول مرکز، توضیحات جزئی و ظریفی در مورد کارتی که هنگام پذیرش کودکان به گردن آنان آویخته می شود، شرح کارگاه های مختلف، حتی علت انتخاب رنگ لباس مربیان و تناسب آن با رنگ گنبد مسجد مقدس جمکران ارائه می دهد. از نماز خانه کودکان، سجاده های فیروزه ای که به شکل گنبد است، عبا و کلاه پسران، چادر نماز دختران و اقامه ی نماز جماعت کودکان به امامت یکی از کودکان می گوید.

از اینکه بعضی کودکان در بدو ورود احساس غریبی و نامأنوسی با محیط دارند و به اکراه از پدر و مادرشان جدا می شوند ولی به هنگام خروج نیز با سختی و اکراه از خاله های مرکز گل نرگس خداحافظی می کنند.

میهمانان مشتاقانه به دهان مترجم چشم دوخته اند. از حالت چهره و عکس العمل های به موقع آن ها پیداست که فعالیت های مرکز برایشان جذاب است.

وقتی می شنوند که این مرکز نه تنها در مسجد مقدس جمکران فعال است بلکه دو سال متوالی در موکب «مع امام منصور» مسجد مقدس جمکران در کربلا خدمات ویژه ای را به کودکان ارائه کرده و بیش از چهل هزار بسته ی فرهنگی بین کودکان توزیع نموده است، به وجد می آیند.

به تماشای قسمتی از نمایش عروسکی ” باران بهاری” ویژه ی امام عصر (علیه السلام) می نشینند و در پایان، با شکلات های باقیمانده از خیمه ی کودکان در موکب مسجد مقدس جمکران و به دست یکی از کودکان خادم مرکز که زائر اربعین نیز بوده است پذیرایی می شوند.

میهمانان پس از شنیدن خدمات مرکز گل نرگس در موکب اربعین و پذیرایی با بسته های متبرک اربعین، درحالی که اشک شوق می ریزند، برای کمک به مرکز گل نرگس اعلام آمادگی می کنند.

تلفن راهنما زنگ می خورد. خیلی دیر شده! اتوبوس منتظر است. وقت رفتن است؛ ولی انگار دل نمی کنند، می گویند با این توصیفی که شنیدیم، ما هم مثل بچه ها دوست نداریم خداحافظی کنیم.

انتهای پیام/ح