مرکز خبر روابط عمومی مسجد مقدس جمکران: از نخستین مظاهر یک تمدن و اعلان مهم‌ترین شاخصه‌های یک ملت، طرح روی سکه آن است. هر جامعه و حکومتی ارزش‌های اصلی خود را در قالب تصاویر حک‌شده در روی سکه‌های خود، به دیگران اعلان می‌کند. شاید بتوان گفت که طرح سکه در هر تمدن، شناسنامه و عصاره شخصیتی و ماهیتیِ مفروض آن است.

بنا به نظر کارشناسان، نخستین سکه اسلامی در زمان امیرالمؤمنین علیه السلام ضرب شده است. برخی نیز معتقدند که نخستین سکه در زمان عبدالملک مروان، (و پس از اختلاف با امپراتوری‌های صاحب سکه وقت) به تدبیر حضرت امام محمدباقر علیه‌السلام و با مفاهیم و شعائر اصیل اسلامی ضرب شد.

جالب است بدانیم تمام سکه‌های حکومت کریم‌خان زند با عنوان امام زمانی است. «شد آفتاب و ماه زر و سیم در جهان / از سکه امام به‌حق صاحب زمان» مطلبی است که روی سکه‌های رایج کریم‌خان ضرب شده است.

در ایران، طرح سکه‌ها (و اسکناس‌ها) بعد از انقلاب شکوهمند اسلامی، متناسب با شعائر و اولویت‌های انقلاب تهیه و اجرا شد. سکه طلای رسمی ایران هم – که قبل از انقلاب منقوش به تصویر منحوس پهلوی بود- به نام نامی و مبارک امیرالمؤمنین علیه‌السلام تغییر یافت و پس از آن طرح جدید با تمثال مبارک حضرت امام خمینی رحمه الله علیه صورتی نو یافت.

نکته ظریف و مهم این است که در کنار این سکه طلا رسمی، از سالهای گذشته نوعی مسکوکات طلا در میان مردم رواج یافت، که به علت طیف گسترده و قیمت پایین و همچنین کم نشدن ارزش ریالی آن برای فروش، به یکی از مهم‌ترین اقلام اهدایی در میان مردم پذیرفته و مقبول شد.

این سکه‌ها با طرح معروف به کوروش در جامعه اسلامی منتشر شد!. شخصیتی که جایگاه و ویژگی‌های منصوب شده به وی توسط کارشناسان و متخصصان مستقل تاریخ دچار تردید و اشکال است و این خود مجالی دیگر برای تبیین می‌طلبد؛ همچنین در کنار آن، سکه‌های غیر ایرانی با عنوان الیزابت (با طرح ملکه انگلستان) نیز در میان مردم دیده می‌شود.

اگر شما به عنوان یک فرد مسلمان بخواهید هدیه‌ای با شرایط مالی پایین و عنوان طلا (اقتضا و التزام یک تعامل فامیلی یا هدیه سازمانی) تهیه کنید، مجبور به انتخاب چنین سکه‌های نامبارکی خواهید بود.

آیا نمی‌توان در کشور حضرت ولی عصر ارواحنافداه سکه زرین به نام نامی ایشان ضرب کرد و رواج داد؟ شاید گفته شود که باید از طریق مجاری قانونی و بانک مرکزی نسبت به تولید آن اقدام کرد.

این امر درستی است ولی همگان از فضای دولتی! و بروکراسی‌ها و … مطلع هستیم. غرض نبود شرایط و امکان انجام آن نیست، بلکه کاری بس دشوار و طولانی خواهد بود که البته می‌توان آنرا از هم اکنون برای آینده دور پیگیری کرد.

ولی واقعیت این است که هم اکنون جامعه نیاز به سکه‌های طلا با طیف قیمت پایین‌تر و (سبک‌تر از ) سکه‌های رسمی دارد که از سالها قبل افرادی بدون دغدغه‌های فرهنگی به این پاسخ جواب عملی داده‌اند.

آیا متولیان امر نباید برای تولید گسترده و تزریق سکه‌های طلا با نام مبارک حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه (و شاید دیگر شعار اسلامی) اقدام عملی و جدی کنند؟

حال ممکن است این اقدام به صورت هدایت و حمایت باشد یا اینکه خود به صورت مستقیم مجری این طرح شوند

در این موضوع مراکز و اماکن مذهبی و فرهنگی نیز می‌توانند نقشی مؤثر ایفا کنند. این مراکز می‌توانند با توجه به ظرفیتهای خود، طرح گرافیکی نفیس و فاخری برای سکه تهیه کنند و این مهم از طریق مسابقه سراسری یا از طریق ارتباط با اساتید بزرگ خط و گرافیک این مهم، قابل اجراست.

همچنین سکه‌ها باید از کمترین طیف قیمت تا قیمتهای بالاتر را شامل شود (سکه‌هایی که فقط شکل ورقه نازک و پرس شده روی کارت هستند).

نکته دیگر اینکه سازمانها و نهادهای مختلف در طول سال، حجم بالایی از هدیه نیاز دارند که این سکه‌ها می‌تواند یکی از اقلام اهدایی جذاب باشد.

گفتنی است زائران و توریستهای کشورهای اسلامی که هم اکنون در ایران نیز حضور گسترده دارند از مشتریان این قبیل محصولات هستند. محصولات زرین اسلامی با نقوش بدیع در این زمینه تقریباً اصلاً وجود ندارد و حداکثر پلاک کعبه یا اسم جلاله الله در بازار موجود است. تولید این محصول یک سوغاتی فرهنگی با تاثیرات فراوان و طولانی خواهد بود.

در تولید این سکه‌ها نیز باید به محتوایی که می‌تواند نام مبارک امام زمان عجل الله تعالی فرجه یا صفات مبارک ایشان باشد به شکل جدی فکر و بررسی شود. همچنین عنوان این سکه‌ها باید مانند دیگر سکه‌ها (عباسی، پهلوی، بهار آزادی، پارسیان و…) زیبا، جذاب و پرمعنی باشد.

بی شک این امر، نکات حقوقی و فنی داشته که با مشورت کارشناسان قابل حل است.

ممکن است روحیه‌های کسل و تنبل، اصل کار را پذیرفته ولی هزار بهانه برای عدم امکان اجرایی شدن آن بیاورند. اما فراموش نکنیم که باید انقلابی و جهادی عمل کنیم! و به تعبیر مقام معظم رهبری هر جا انقلابی عمل کردیم پیش رفتیم؛ هر جا از انقلابی‌گری و حرکت جهادی غفلت کردیم عقب ماندیم.

انتهای پیام/ح