?اسم اولین نایب امام زمان(عج الله تعالی فرجه الشریف)، عثمان فرزند سعید است؛ یعنی عثمان بن سعید، و هیچ اختلافی در آن نیست و مورد اتفاق همۀ علمای رجال و حدیث است. عثمان بن سعید دو کنیه داشت:

۱٫ ابوعمرو: به این خاطر کنیۀ وی ابوعمرو بود که جد پدر ایشان «عمرو» بوده است و به نظر می‌رسد که این کنیه خیلی معروف و شناخته شده بوده است.
۲٫ ابومحمد: به اعتبار فرزندش محمد که دومین نایب امام زمان(عج الله تعالی فرجه الشریف) می‌باشد.
عثمان بن سعید در میان شیعیان به چهار لقب مشهور است که عبارت‌اند از:
الف) سمان یا زیات؛
ب) اسدی؛
ج) عسکری؛
د) عمری.
چرا لقب عثمان بن سعید، سمان یا زیات است؟
بنا به نقل شیخ طوسی به این دلیل به ایشان سمّان «روغن‌فروش» می‌گفتند،
که او در امر تجارت روغن اشتغال داشت و به همین وسیله امر سفارتش را
پنهان می‌کرد.
شیعیان اموالی را که واجب بود تا به امام حسن عسکری (علیه‌السلام) برسانند، به دست عمرو می‌رساندند. او هم به جهت ترس از حکومت جبار عباسی اموال و نامه‌ها را در تُنگ و جای روغن قرار می‌داد و مخفیانه به منزل امام می‌برد .
بنابراین می‌توان گفت که برای مخفی کردن موقعیت حساس و خطیر خود دست به این کار زده بود و از این طریق می‌توانست بهتر به وظیفۀ خود عمل کند.
چرا لقب اسدی را به عثمان بن سعید داده بودند؟
عثمان بن سعید از طایفۀ اسدی بود و به همین خاطر یکی از القاب وی
اسدی بود.

?به چه دلیل یکی از القاب عثمان بن سعید عسکری بود؟

?بنا به نقل شیخ طوسی به این دلیل او را عسکری می‌گفتند که اهل منطقۀ عسکر در شهر«سرّ من ‌رأی» بود.
در ضمن بنا به نقل دوانی در مفاخر الاسلام، چون امام هادی و امام حسن عسکری(علیه‌السلام) در محلی به نام عسکر بودند و عثمان بن سعید ملازم با این دو امام بزرگوار بود، به همین خاطر به ایشان نیز عسکری گفتند .

?یکی از القاب معروف نایب اول، عمری بود، چرا؟

?عثمان بن سعید به لقب عمری بیش‌تر معروف بود؛ شیخ طوسی دو علت برای این شهرت ذکر می‌کند:
۱٫ چون به جدش جعفر بن عمری منسوب شده است؛
۲٫ جماعتی از شیعیان گفته‌اند امام حسن عسکری(علیه‌السلام) فرمودند: در یک مورد دو نام عثمان و ابوعمر جمع نمی‌شود و حضرت دستور دادند که کنیۀ او را برهم زنند و بعد از آن عمری خوانده شد.
?همان، ص۶۱۵٫
?مفاخر الاسلام، علی‌ دوانی، ج۲، ص۲۲٫