به گزارش مرکز خبر روابط عمومی مسجد جمکران، حجت‌الاسلام والمسلمین محمدجواد رودگر در جلسه نقد کتاب «سفر تا قاف» که در مرکز پژوهش های مسجد مقدس جمکران برگزار شد، بابیان اینکه برگزاری جلسات نقد کتاب کار ارزشمند و برجسته‌ای است، اظهار کرد: امیدواریم این جلسات که به‌صورت مستمر برگزار می‌شود منشأ تحولات مثبت در زمینه‌های کمی و کیفی باشد.

وی در ادامه به نقد کتاب«سفر تا قاف عشق» پرداخت و اظهار کرد: نکته اول بیان برخی از احیاناً ضعف‌ها و نواقص کتاب در بعد نقد سطحی است که به معنای تنفیذ ارزش این کتاب و تأثیرگذاری آن و نیز کار پژوهشی و تحقیقاتی نویسنده نیست.

رودگر با تأکید بر اینکه نقد کتاب دو جنبه دارد، ادامه داد: یکی از روش‌های نقد کتاب روش ایجابی است که به بیان ضعف‌ها و قوت‌های کتاب موردنظر می‌پردازد تا مخاطبان خاص و عام بهترین استفاده را از این کتاب داشته باشند.

عضو هیات علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی با تأکید بر اینکه نقد ایجابی و سلبی باید باهم همراه باشد، تصریح کرد: یکی از محاسن و قوت‌های این کتاب این است که به یکی از موضوعات روزآمد، موردنیاز و کاربردی جامعه اسلامی به معنای عام کلمه و جامعه جوان به معنای خاص کلمه پرداخته است.

وی با اشاره به اینکه پرداختن به یکی از موضوعات موردنیاز جامعه کاری ارزشمند است، افزود: پرداختن به این مسئله آن‌هم از منظر یکی از شخصیت‌های برجسته درزمینهٔ عرفان عملی بسیار برجسته بوده است، چراکه امام راحل تجسم عینی عرفان عملی است.

رودگر افزود: امام خمینی(ره) در حوزه عرفان کاری انتزاعی تقلیدی ندارند، بلکه ایشان ضمن برخورداری از تمامی نقاط برجسته در این زمینه، عرفان را تحقق بخشیده‌اند و علاوه بر قدرت علمی دارای قدرت عینیت‌بخشی به عرفان بوده اند.

وی بابیان اینکه امام خمینی(ره) عرفان را از عزلت به بطن جامعه آورده است، عنوان کرد: افراد زیادی در این زمینه تلاش کرده و نظرات غنی ارائه داده‌اند، اما امام راحل ممتازترین فرد به شمار می‌رود و تدوین کتاب «سفر تا قاف عشق» با رویکرد امام راحل بسیار شایسته به شمار می‌رود.

عضو هیات علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی با اشاره به روان بودن متن کتاب، ادامه داد: کتاب تلفیقی از مباحث امام با ادبیاتی گویا و روان است و به معنای علمی پژوهشی و مصطلح نیست، همچنین جهت‌گیری فرهنگی داشته و دارای مخاطب خاص بوده و از محاسن کتاب است.

رودگر با اشاره به بعد ساختاری کتاب، اظهار کرد: با توجه به مخاطبان هدف، توجه به مباحث سلوکی از منظر مردم‌شناسی خوب ارزیابی‌شده و پرداختن در به عرفان‌های نوپدید در پی‌نوشت‌ها نیز اقدام ارزنده‌ای به شمار می‌رود.

وی با اشاره به اینکه در دو دهه اخیر کتاب‌های بسیاری درزمینهٔ عرفان تولیدشده است، گفت: این کتاب‌ها که منشأ گرفته از عرفان‌های پوچ و جدید است در بازار ترجمه‌شده و مورداستفاده جوانان قرار می‌گیرد، بنابراین پرداختن به این عرفان‌ها در بخش‌هایی از کتاب بسیار مفید است.

عضو هیات علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی با اشاره به اینکه در این کتاب از شعر و داستان نیز استفاده‌شده است، ابراز کرد: استفاده از این مباحث خوب است اما نحوه کاربرد آن‌ها بسیار مهم است که باید به آن توجه کرد، همچنین در ابتدای کتاب نیز توضیحاتی درباره زندگی امام راحل داده‌شده که بسیار خوب است.

وی با تأکید بر اینکه تدوین برخی از کلمات عرفانی در کتاب از دیگر مزایای کتاب به شمار می‌رود، گفت: درمجموع می‌توان گفت کتاب از نقاط برجسته بسیاری برخوردار است و کتابی مناسب برای نسل جوان در حوزه معنویت و سیر و سلوک است.

استاد برجسته عرفان و اخلاق با اشاره به نقاط ضعف کتاب، بیان کرد: نکته نخست در این مبحث این است که کتاب از یک منطق پژوهشی فرهنگی که از این کتاب انتظار می‌رود برخوردار نیست، چراکه کتاب باید ابتدا کاملاً به مباحث، زوایا، مراتب، مبانی، مؤلفات، عوامل موانع و غیره سیر و سلوک بپردازد.

وی خاطرنشان کرد: تمامی این مباحث باید به‌صورت اجمالی آورده شده و سپس به منظر امام پرداخته شود، بنابراین کتاب با یک مدیریت و برنامه‌ریزی موفق می‌توانست همه مطالب لازم را داشته باشد.

رودگر به نکته دوم اشاره کرد و گفت: وقتی نام کتاب سیر و سلوک از منظر امام راحل است نباید غیر از قسمت اول و در تمامی فصول به این منظر پرداخته شود، همچنین کتاب با عنوان مشخص و در ۴ فصل تدوین‌شده اما زیرنویس در جلد کتاب باید کوتاه و یا کامل آورده می‌شد.

وی خاطرنشان کرد: نکته مهم دیگر این است که هرگز در این کتاب نامی از عشق آورده نشده است درحالی‌که این نام در عنوان کتاب وجود دارد و باید در متن نیز به آن اشاره شود.

استاد برجسته عرفان و اخلاق به دیگر ضعف‌های کتاب اشاره کرد و گفت: در قسمت تعریف سیر و سلوک فصل اول کتاب، هیچ اشاره‌ای به امام راحل نشده است، درحالی‌که کتاب از دیدگاه امام است و به‌عنوان اشکال و نقص جدی به شمار می‌رود.

وی به اختلاط مباحث اخلافی و عرفانی اشاره کرد و افزود: اختلاط و موضوعیت نداشتن این مباحث سبب سردرگمی خواننده و محقق می‌شود، چراکه این مباحث در یک سطح نبوده و باید به‌صورت کاملاً جداگانه به موضوع اخلاق و عرفان پرداخته شود.

رودگر با تأکید بر اینکه راه عرفان از اخلاق می‌گذرد، گفت: مرزبندی این دو مبحث باید در کتاب رعایت می‌شد، تا یک جوان بداند راه رسیدن به عرفان چگونه است و باید چه مراحلی را طی کند تا بتواند به عرفان دست یابد.

وی خاطرنشان کرد: کتاب‌های این‌چنینی باید بینش را به جوانان منتقل کرده و آن‌ها را نسبت به این مهم آگاه کند و مباحث به‌گونه‌ای آورده شود که از سردرگمی و اختلاف بپرهیزد.

استاد عرفان و اخلاق فصل دوم را مورداشاره قرارداد و گفت: نکته‌هایی از سیر و سلوک از دیدگاه امام خمینی(ره) به‌عنوان یک عنوان جامع است که در فصل دوم به آن پرداخته‌شده است اما میان تیترهای فرعی و اصلی رابطه‌ای وجود ندارد که این به‌عنوان یک ضعف در کتاب به شمار می‌رود.

وی با اشاره به اینکه عنوان فصل دوم با سایر عنوان‌ها متفاوت است، ادامه داد: برخلاف سایر فصول عنوان سلوکی نبوده و دانشی است که در عناوین به هم موضوع بودن آن‌ها توجه کرد.

رودگر افزود: عناوین اکثراً داخل گیومه نیست و روش اجرا نیز شیوه ثابتی ندارد، همچنین باید به نکات دیگری چون ضرورت پرداختن صرف به دیدگاه امام راحل، عدم تیتر گذاری و کاربرد صحیح عرفان در حوزه‌های مختلف توجه شود.

وی با اشاره به اینکه امام یک فقیه حکیم عارف بودند، ادامه داد: ایشان نمونه بارز عرفان بودند و می‌خواستند با اصطلاحات فنی عرفان جامعه را به عرفان نزدیک کنند، تا جامعه نیز به کمک عرفان اداره شود.

استاد عرفان و اخلاق با تأکید بر اینکه عرفان به معنای گوشه‌نشینی و عزلت نیست، گفت: عرفان عملی امام راحل باید به معنای درست و به نسل جوان جامعه منتقل شود تا به‌صورت کاربردی و صحیح رواج یابد.

انتهای پیام/خ