اگر منظور از زیارت حضرت، زیارت معنوی و توسل به ایشان باشد، این امر هیچ‌گونه محدودیتی ندارد و هرکس می‌تواند با شناخت و معرفت صحیح حضرت و توجه قلبی، از هر مکان و در هر زمانی به ایشان متوسل شود و با تقدیم صلوات و سلام به پیشگاه آن حضرت، با آن بزرگوار ارتباط برقرار کند. البته بهتر است به هنگام توسل، دعاها و زیارت‌های منقول از معصومان «عليهم‌السلام»، مثل زیارت آل‌یاسین، دعای عهد، دعای فرج و… را که در کتاب مفاتیح الجنان نقل شده است، بخواند.
اما اگر منظور از زیارت حضرت، تشرف به محضر امام زمان «عجل‌الله‌تعالي‌فرجه‌الشريف» و درک حضور آن بزرگوار باشد، باید توجه داشت که در عصر غیبت، بنای حضرت بر مخفی بودن از دیدگان مردم است؛ مگر در موارد خاص که حضرت بنابه مصالحی، برای برخی افراد شایسته، ظاهر می‌شود و آن شخص امام «عجل‌الله‌تعالي‌فرجه‌الشريف» را می‌بیند؛ اما در غیر این موارد استثنایی، حضرت با کسی ارتباط علنی ندارد و هیچ راه و روش مشخصی نیز برای دیدن حضرت وجود ندارد _ «تا یار که را خواهد و میلش به که باشد».