یکی از پدیده‏ هایی که در سال ظهور اتفاق می ‏افتد و در شمار نشانه ‏های ظهور از آن یاد شده است، باران ‏های پیاپی است که تا آن روز مانند آن دیده نشده است.

این باران‏ ها زمینه آبادی و سرسبزی زمین را فراهم می ‏کند و به بهبود وضع زمین منجر می‏ شود؛ چنان‏ که امام صادق‏ علیه السلام می ‏فرماید:

«اِنّ قُدّامَ القائِمِ‏علیه السلام لَسَنَهٌ غَیْداقَهٌ یَفْسُدُ فِیها الثَّمَرُ فِی النَّخْلِ فَلا تَشُکُّوا فِی ذلکَ» (۱)؛ «در آستانه [قیام] قائم‏علیه السلام سالی پرباران خواهد بود که در اثر آن، خرما بر روی نخل می ‏پوسد. پس در این تردیدی به خود راه ندهید».

بارش این مقدار باران پیاپی، کم ‏سابقه و یا بی‏ سابقه است. البته احتمال دیگری نیز وجود دارد که این باران‏ ها، هم زمان و در همه جای زمین ببارد، در این صورت، می ‏تواند جنبه اعجاز داشته باشد.

امام صادق‏ علیه السلام نیز فرمود: «اِذا آنَ قِیامُ القائِمِ مَطَرَ النَّاسَ جَمادِی الآخِرهِ وَعَشْرَهَ اَیّامٍ مِنْ رَجَبَ مَطَراً لَم یَرَ الخَلایِقُ مِثلَهُ…» (۲)؛ «وقتی که زمان قیام قائم‏ علیه السلام فرا رسد، بر مردم باران فرو خواهد ریخت؛ در ماه جمادی‏ الثانی و ده روز رجب؛ بارانی که مانندش دیده نشده است.»

(۱). کتاب الغیبه، ص ۴۴۹؛ کشف ‏الغمه، ج ۲، ص ۴۶۱٫
(۲). الارشاد،ج ۲، ص ۳۸۱؛ روضه الواعظین، ج ۲، ص ۲۶۴؛ کشف‏ الغمه، ج۲، ص ۴۶۳٫


منبع: بنیاد مهدویت و آینده پژوهی